4 dagen, 3 nachten
Juli – september
3 dagetappes van ± 4 uur lopen zonder pauzes
Rondwandeling (start en eindpunt gelijk)
Bos, bergen, graatwandeling, sneeuwveld en gletsjermeren
Alpenvereinskarte 42 – Sonnblick
Startpunt van deze 4-daagse huttentocht in het Raurisertal
We verzamelen in de gezellige Berghut van Nel en Hans. Een groot Oostenrijks chalet in Rauris en de uitvalsbasis voor de huttentocht waarvoor ik me heb ingeschreven. Een bergwandeling van 4 dagen en 3 nachten waarbij je van hut naar hut loopt met 8 onbekende ondernemende vrouwen. Naast de fysieke uitdaging is het op pad gaan met onbekenden onderdeel van het avontuur. Ik had hier zoveel zin in! Omdat je als ondernemer altijd aan staat. En ik de tijd wilde nemen om even uit te zoomen en op te laden. Heerlijk de hele dag buiten zijn in de natuur, frisse berglucht, rust en dit delen met andere gelijkgestemde vrouwen.
Wat is een huttentocht?
Een huttentocht is meer dan wandelen in de bergen. Je verblijft meerdere dagen in de bergen en overnacht in berghutten op de mooiste en vaak afgelegen plekken. Er wordt voor je gekookt, je krijgt een stevig ontbijt en slaapt in slaapzalen of eenvoudige kamers. Je draagt je eigen rugzak met alles wat je nodig hebt: kleding, lakenzak, toiletspullen, lunch.
Hoe zwaar is deze huttentocht in het Raurisertal?
De route van deze 4-daagse huttentocht in het Raurisertal is gemiddeld technisch zwaar. Je hebt een goede conditie nodig en uithoudingsvermogen. Vooral de eerste dag waarop je meteen veel moet klimmen, wordt als pittig ervaren. Zeker als het warm weer is. Wij liepen dagelijks tussen de 7 en 13 km, maar afstand zegt weinig in de bergen. Waar je op vlak terrein 10 km in twee uur loopt, doe je er hier gemakkelijk vier uur over. Je stijgt, daalt, klautert en hebt een rugzak op.
Waarom een huttentocht in het Raurisertal zo bijzonder is
Rauris is een klein, authentiek bergdrop in een doodlopend dal, niet ver van Zell am See. Het Raurisertal is een prachtig natuurgebied. Het is aan te raden om je huttentocht hier uit te breiden met extra wandeldagen ervoor of erna.
De Hohe Sonnblick (3.106 meter hoog) is de hoogste bergtop in het Raurisertal. Tijdens de huttentocht ga ‘m vaak zien. Er zijn meerdere hutten waar je kunt overnachten. Wij hebben in een traditionele almhut boven de koeienstal geslapen en in de modernere Franz Fischer hutte. Het bijzondere aan deze laatste hut is dat ze een supergoed vegan restaurant hebben. Ik helemaal blij natuurlijk!! Geen spek, vette worst of schnitzel. Ik vond het leuk om beide te ervaren; een traditionele almhut en een moderne hut.
Ik neem je mee op mijn huttentocht.
Dag 1 Aankomen en landen
We zitten ’s avonds rond een vuur voor de eerste kennismaking. We stellen ons aan elkaar voor en Nel vertelt over de route die we gaan lopen, het weer, je rugzak. Ik slaap in een knusse Oostenrijkse kamer onder een zachte dons. Heerlijk na een autorit van twaalf uur. Sommigen van ons zijn met de trein gekomen, iemand met het vliegtuig. Ik koos voor carpoolen.
Dag 2 Oerbos en koken op open vuur
De volgende ochtend ontbijten we buiten in het zonnetje. Vandaag maken we een eerste wandeling in de omgeving van de Berghut. Even voelen hoe het is om met een rugzak te lopen en elkaar wat beter leren kennen. Het is fijn om de tijd te nemen om te landen. De reis van gisteren was best lang en je werk en huis achterlaten geeft ook altijd wat drukte en stress. Dus even een dagje ‘proeflopen’ is fijn. Het oerbos van Rauris is werkelijk prachtig. We lopen langs een waterval en koelen onze voeten in een bergbeek. Dit smaakt naar meer.
Ik heb beloofd om ’s avonds voor de groep te koken. Een eenvoudige tomatendahl met salade en platbrood gemaakt in de Dutch oven op de driepoot boven open vuur.
Nel doet de briefing. Al hoewel er vandaag geen wolkje aan de lucht is, waarschuwen ze voor onweer morgen. Het weer kan in de bergen snel omslaan. We krijgen veiligheidsinstructies mee en besluiten als groep om vroeg te vertrekken zodat we in de almhut zijn voordat het onweer losbarst. Nel nodigt ons bovendien uit om een persoonlijke of zakelijke vraag mee de bergen in te nemen. Wat wil je onderzoeken? Waar loop je tegenaan?
Dan is het tijd om onze rugzakken in te pakken. Daarin gaan ook mutsen, handschoenen en regenkleding om goed voorbereid te zijn op onstuimig weer. We gaan vroeg naar bed vanavond.
Dag 3 Overnachten in een berghut in het Raurisertal
Om 6.00 uur vertrekken we met de Landrover richting Lenzanger. Daar parkeren we de auto. Nu gaat het echt beginnen. Het eerste stuk gaat direct steil omhoog door het bos. Maar bovenaan worden we beloond, als we bij een prachtig turquoise bergmeer uitkomen. Dat vraagt natuurlijk om een duik. IJskoud maar zo lekker en verfrissend.
We passeren de Gainsniggalm, maar slaan koffie over vanwege het naderende onweer. Wat nu nog gek aanvoelt omdat er nog steeds geen wolkje aan de lucht is. De klim naar Draugsteintorl (2.077 m) is pittig. Met verzuurde bovenbenen komen we boven bij een groot kruis. Wat een uitzicht! Aan het kruis hangt een kastje met een stempelkussen. We stempelen de Draugsteintorl met de hoogte erbij op onze armen. Als troffee!
Rond 15.00 uur bereiken we de Draugsteinalm (1.778 meter hoogte). Een boerenalm waar in de zomer de koeien grazen en kaas en boter wordt gemaakt.
We zitten nog heerlijk een uurtje buiten met een welverdiend biertje. Daarna slaat het weer toch echt om. Het begint ineens hard te waaien en te regenen. Zo zien de bergen er heel anders en veel minder vriendelijk uit. Blij dat we lekker warm in onze gezellige alm zitten. We zitten aan een lange tafel met een rood-wit geblokt kleed. Als avondeten krijgen we brood met kaas, spek en ossenstaartsoep. In deze ruimte staat een grote kachel waar sokken en theedoeken drogen en onze soep wordt opgewarmd. We slapen met z’n 8-en op een slaapzaal met stapelbedden. Voor het toilet moet je op je huttensloffen buitenom door de regen. Rozig van deze dag ga ik heerlijk slapen.
Dag 4 Stiltewandeling over de graat
We worden vroeg wakker van de koeienbellen. Het was voor een aantal van ons even wennen zo met z’n allen op een kamer in stapelbedden, boven een koeiestal.
We ontbijten eenvoudig met brood, roomboter en jam. Het is gelukkig droog maar er hangt een mist tussen de bergen en het waait. Geen korte broekenweer. Vandaag lopen we zo’n 3-4 uur netto. Dat betekent een flinke dag wandelen. Het meest indrukwekkend: de stilte wandeling over de graat. We lopen alleen, met onze eigen gedachten. Wat laat je achter, wat neem je mee? Ik besef dat ik vaak teveel hooi op mijn vork neem. Dat ik blijf doorgaan. Doorzetten en niet zeuren. Nel nodigt me uit om letterlijk te gaan vertragen. En te voelen wat dat met me doet. Niet voorop lopen maar achteraan. Wat mis je als je altijd doordendert? Het was magisch!
Aan het einde van de dag, rond een uur vijf zien we de Frans Fischerhutte in de verte liggen. Een moderne bergbut op 2.020 meter hoogte. In het restaurant wordt fantastisch gekookt. De eigenaren hebben een vegan kookboek geschreven. Wat ik natuurlijk koop. Dan maar een iets zwaardere rugzak. Heel bijzonder om zo lekker te eten zo afgelegen en hoog in de bergen. We slapen verdeeld over twee slaapzalen.
Dag 5 Terug naar het dal
Na een uitgebreid ontbijtbuffet verlaten we deze mooie hut voor nog een laatste volle wandeldag. Vanavond slapen we weer in de Berghut. We passeren een gletsjer, bergmeren, koeien die het pad blokkeren. We dalen vandaag vooral af.
Wat deze huttentocht mij bracht
Wat een geweldige ervaring deze huttentocht! Fysiek uitdagend, genoten van de stilte en de natuur. Prachtige gesprekken gevoerd met sterke vrouwen en een hoop nieuwe inzichten.
Wil je zelf een huttentocht lopen?
Laat me dit dan via het contactformulier of via info@sandraysbrandy.nl weten. Misschien vormt zich zo spontaan een groep met gelijkgestemde vrouwen die samen een huttentocht willen lopen.
